Linda
Linda

Ik ben geboren in Den Haag op 18 mei 1961.

Mijn vader was slager. Vroeg op, laat thuis. Het was de man die op zondag het vlees kwam snijden...als hij het tenminste niet vergeten was mee te nemen. Wij aten daarom vaak vegetarisch. Mijn moeder wist van een sok nog iets lekkers te maken, dus we hadden nooit iets te klagen. En ze kon prachtig tekenen en schilderen. Thuis zorgde zij, dat alles reilde en zeilde, zoals dat vaak ging in die jaren. De moeders waren thuis, de kinderen speelden buiten. En vaders waren afwezig.

Mijn broer Hans was ieder jaar weer, zomaar een maand eerder jarig dan ik. Dat vond ik ontzettend flauw en oneerlijk. Het bleek geen kwade opzet. Hij was gewoon eerder geboren dan ik. Hij kon goed drummen zonder dat zijn armen daarbij in de knoop raakten. Bij gebrek aan een drumstel gebruikte hij thuis de deksels en pannen.

Ik tekende liever.  En ik wilde zo graag leren lezen en schrijven. Toen ik nog niet wist hoe, krabbelde ik mijn zelfverzonnen tekens op het behang. Niemand die begreep wat er stond.



De eerste leesbare verhaaltjes schreef ik in een door mij met keukenladepapier opgeleukt schrift (ik was niet zo goed in knutselen) en natuurlijk maakte ik er tekeningen bij.




In 1969 verhuisden we naar Wassenaar om boven 'De Zaak' te gaan wonen.

Het was een hele overgang. Van veel vriendjes en vriendinnetjes en elke dag buitenspelen, naar een saaie straat, met winkels, en nul kinderen. We vonden er geen bal aan.

Maar De Zaak ging boven alles.

Na de middelbare school ging ik naar de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag. Een jeugddroom. Eindelijk was het zover. Ik had me er enorm op verheugd, maar het viel een beetje tegen. Geen schedel gezien, niks hoeven ontleden. En verf kwam gewoon uit een tube. Om de ernst te verdrijven, schreef ik samen met Coccie en Ardi (ja, jullie!) dagboeken vol met verzonnen liefdesverhalen, roddels en ergernissen en verfraaiden we deze met tekeningen. Niet geschikt voor publicatie. 

Exposeren hoorde er daarna wel bij. Dan was het pas echt. Over jezelf schrijven in de derde persoon enkelvoud en een lijst maken met plaatsen en plekken waar je eerder je werk vertoond had. Dat heb ik even zo volgehouden omdat ik dacht dat het zo hoorde, maar het was niets voor mij. 

Ik wilde veel liever verhalen schrijven en illustraties maken. Daar ben ik toen maar gewoon mee begonnen.





Debuut
Debuut

Mijn eerste boek verscheen in 1991.

In diezelfde maand werd onze dochter Raisa geboren. Dubbel feest!



Geboortekaartje Raisa @2023  Linda Groeneveld
Geboortekaartje Raisa @2023 Linda Groeneveld
Geboortekaartje @ 2023 Linda Groeneveld
Geboortekaartje @ 2023 Linda Groeneveld

In 1995 werd onze zoon Tristan geboren.





Van schrijven kwam een poosje niks. Tekenen lukte wel, dat kon ik beter combineren.Soms werkte ik 's nachts, dat was ook lekker rustig.

Ik maakte beeldverhalen voor het tijdschrift Okki en illustraties voor educatieve uitgaven van Malmberg en ik illustreerde kinderboeken.

Toen er wat meer ruimte kwam ben ik ook weer gaan schrijven. Er zaten genoeg ideeën in mijn hoofd en die konden er eindelijk uit.

Kleine kinderen worden groot, En dat zijn ze ook, al een poosje.

Ik ben wel een tikje sentimenteel over dat wat eens was. En eigenlijk zo snel voorbijging.




Huisdieren waren er altijd, We hadden konijnen, grote en kleine kippen, cavia's in alle soorten en maten, eenden, honden, katten,  muizen (78, ideetje van Tristan), hamsters,  en soms was er een logeer-papegaai. Zonder dieren is het maar saai.

Dit is Bram. Bram kwam uit Spanje, hij kende Sinterklaas als geen ander.







Bram hield van snuffelen. Een uur lang snuffelen aan dat ene grassprietje. Dieren hebben een enorm geduld.



All dogs go to heaven. (favoriete film van mijn kinderen vroeger). Nou, wie weet.

Ik houd Bram hier op deze plek graag nog even in ere.

Nu zijn er twee katten. Katten lopen graag over een toetsenbord, dus soms duurt het wat langer voor een manuscript af is.





Raaf als kitten
Raaf als kitten
Raaf nu..
Raaf nu..


Ik denk het wel. Raaf is een beetje suf, maar hij heeft een scherp gehoor. Net als een olifant.



Foto olifant


 









Jouw titel

Dit is waar uw tekst begint. U kunt hier klikken en beginnen met typen. Dicta sunt explicabo nemo enim ipsam voluptatem quia voluptas sit aspernatur aut odit aut fugit sed quia consequuntur magni dolores eos qui ratione voluptatem sequi nesciunt neque porro quisquam est.

Eos qui ratione voluptatem sequi nesciunt neque porro quisquam est qui dolorem ipsum quia dolor sit amet consectetur adipisci velit sed quia non numquam eius modi tempora incidunt ut labore et dolore magnam aliquam quaerat voluptatem ut enim ad minima veniam.